Comments on: on miał szczęście http://wariatkowo.net/2006/07/10/on-mial-szczescie/ "Życie niemal na pewno ma sens." Mon, 19 Apr 2010 20:38:32 +0000 hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.2.1 By: fou http://wariatkowo.net/2006/07/10/on-mial-szczescie/comment-page-1/#comment-66 fou Mon, 10 Jul 2006 16:41:09 +0000 http://eandm.home.pl/wordpress/2006/07/10/14:48/on-mial-szczescie/#comment-66 ja teĹź miałem szczęście... nie waĹźne, Ĺźe trwało statnio tylko osiem godzin... a wysiłkiem są chwile po przeĹźyciu szczęścia, a nie prrzed... trochę dziwne, prawda? tak na odwrĂłt... ale to chyba pokazuje, Ĺźe zawsze szczęściu musi towarzyć wysiłek, Ĺźe nie ma nic za darmo... zazdroszczę bohaterowi wytrwałości i woli walki, tego, Ĺźe nie poddaje się, mimo iĹź większość ludzi się z niego śmieje, tego, Ĺźe jest wolny. widać, Ĺźe nie zawsze wszystko zaleĹźy od nas. tak mozolnie budowane szczęście moĹźe zostać łatwo zniszczone lub w ogĂłle nie zbudowane do końca z powodu przeciwności losu, innych ludzi lub złośliwości rzeczy martwych. zauwaĹźyłem teĹź jedną, bardzo waĹźną rzecz... Ĺźe nie poddawać się i walczyć nie znaczy ciągłe staranie się na siłę czegoś budować tam, gdzie jest to niemoĹźliwe. podoba mi się ten chłopiec, bo umie myśleć. jest wytrwały w tym co robi i wie czego chce, ale jednocześnie nie popełnia dwa razy tego samego błędu, wyciąga wnioski z poraĹźek. i to jest chyba bardzo waĹźne. aby umieć przegrywać w trakcie Ĺźycia i umieć wyciągnąć z tego coś na przyszłość, co będzie moĹźna poprawić. przecieĹź nigdy nie jest tak dobrze, Ĺźeby nie mogło być lepiej... podobno wystarczy chcieć, ale chwilowo w to nie wierzę... marzeń mam duĹźo... nie sposĂłb wszystkich opisać, niektĂłrych się po prostu nie da... sam chwilami jestem takim wariatem, jak ten chłopiec... pełen wiary i wytrwałości w dążeniu do celu... ostatnio słyszałem, Ĺźe jestem spontaniczny. szkoda, Ĺźe sam w to nie wierzę... często brakuje mi odwagi.. i choć ostatnio miałem jej więcej, to chyba powrĂłciłem do punktu 'normalności'... odwagę miałem tylko przy Niej.. zresztą nie tylko odwagę... dziwne, prawda? ostatnio dziwię się wielu rzeczom... to teĹź chyba dziwne. kiedyś zaczęło mine irytować naduĹźywanie słowa 'ciekawe', teraz chyba zacznie 'dziwne'... ale co zrobić jak się dziwię naprawdę? a ciekawe jest to, Ĺźe tym razem to ja uĹźywam 'irytującego' słowa... więc jestem spontaniczny.. najbardziej w myślach i pomysłach... gdybym jeszcze częściej mĂłgł mieć odwagę... oj co by się działo! a moĹźe lepiej, Ĺźe niektĂłrych rzeczy nie udaje mi się zrealizować z powodu braku odwagi? nie, chyba jednak nie... na pewno bym nie Ĺźałował, Ĺźe coś zrobiłem, a tak... Ĺźałuje, Ĺźe nie zrobiłem... coś mnie wena uciekać przez okno zaczęła, więc lecę ją łapać i wieczorkiem coś jeszcze wystukam pewnie... ja teĹź miałem szczęście…
nie waĹźne, Ĺźe trwało statnio tylko osiem godzin… a wysiłkiem są chwile po przeĹźyciu szczęścia, a nie prrzed… trochę dziwne, prawda? tak na odwrĂłt… ale to chyba pokazuje, Ĺźe zawsze szczęściu musi towarzyć wysiłek, Ĺźe nie ma nic za darmo…

zazdroszczę bohaterowi wytrwałości i woli walki, tego, że nie poddaje się, mimo iż większość ludzi się z niego śmieje, tego, że jest wolny. widać, że nie zawsze wszystko zależy od nas. tak mozolnie budowane szczęście może zostać łatwo zniszczone lub w ogóle nie zbudowane do końca z powodu przeciwności losu, innych ludzi lub złośliwości rzeczy martwych.
zauwaĹźyłem teĹź jedną, bardzo waĹźną rzecz… Ĺźe nie poddawać się i walczyć nie znaczy ciągłe staranie się na siłę czegoś budować tam, gdzie jest to niemoĹźliwe. podoba mi się ten chłopiec, bo umie myśleć. jest wytrwały w tym co robi i wie czego chce, ale jednocześnie nie popełnia dwa razy tego samego błędu, wyciąga wnioski z poraĹźek. i to jest chyba bardzo waĹźne. aby umieć przegrywać w trakcie Ĺźycia i umieć wyciągnąć z tego coś na przyszłość, co będzie moĹźna poprawić. przecieĹź nigdy nie jest tak dobrze, Ĺźeby nie mogło być lepiej… podobno wystarczy chcieć, ale chwilowo w to nie wierzę…

marzeń mam duĹźo… nie sposĂłb wszystkich opisać, niektĂłrych się po prostu nie da…

sam chwilami jestem takim wariatem, jak ten chłopiec… pełen wiary i wytrwałości w dążeniu do celu…

ostatnio słyszałem, Ĺźe jestem spontaniczny. szkoda, Ĺźe sam w to nie wierzę… często brakuje mi odwagi.. i choć ostatnio miałem jej więcej, to chyba powrĂłciłem do punktu ‘normalności’… odwagę miałem tylko przy Niej.. zresztą nie tylko odwagę… dziwne, prawda? ostatnio dziwię się wielu rzeczom… to teĹź chyba dziwne. kiedyś zaczęło mine irytować naduĹźywanie słowa ‘ciekawe’, teraz chyba zacznie ‘dziwne’… ale co zrobić jak się dziwię naprawdę? a ciekawe jest to, Ĺźe tym razem to ja uĹźywam ‘irytującego’ słowa… więc jestem spontaniczny.. najbardziej w myślach i pomysłach… gdybym jeszcze częściej mĂłgł mieć odwagę… oj co by się działo! a moĹźe lepiej, Ĺźe niektĂłrych rzeczy nie udaje mi się zrealizować z powodu braku odwagi? nie, chyba jednak nie… na pewno bym nie Ĺźałował, Ĺźe coś zrobiłem, a tak… Ĺźałuje, Ĺźe nie zrobiłem…

coś mnie wena uciekać przez okno zaczęła, więc lecę ją łapać i wieczorkiem coś jeszcze wystukam pewnie…

]]>